ALMELO – De Tukkers for Life zijn terug na een monstertocht van 2.800 kilometer tussen Turijn en de Cauberg in Valkenburg, die de negen Twentse wielrenners in acht dagen aflegden. Een loodzware uitdaging, maar voor een goed doel: Artsen zonder Grenzen. In totaal legden vierhonderd renners de sponsortocht Tour for Life tocht over zware bergen als de Alpe d’Huez en de col de Madelaine af.
De Tukker for Life met in hun gelederen Joep Oud en Ron Duchatteau en Anouk Koelen uit Bornerbroek werden begeleid door verzorger Hans Mulder en fysiotherapeut Lennard Groce uit Almelo. Ze werden uitgeroepen tot de beste verzorgers van de tour.
Hans Mulder is de broer van een van de deelnemers. Hans was in het verleden een fanatiek triatlondeelnemer. Hij heeft een aantal jaar geleden door een ongeluk op het werk een hersenbeschadiging opgelopen. Twee jaar heeft hij ervoor geknokt om opnieuw deel te nemen aan een triatlon. Hij is altijd aan het sporten gebleven, maar ging deze keer mee als begeleider vanuit zijn betrokkenheid bij Aartsen zonder grenzen. “Het werk van AZG spreekt mij erg aan om dat ze helpen daar waar het nodig is, zonder te kijken naar geloof of ras.”
Lennard Croce was namens praktijk voor orthopedische manuele therapie en fysiotherapie Paul van Iersel, de fysiotherapeut die de mannen in het zadel moest houden. Een fysiotherapeut met passie voor sport, zo bleek tijdens de zware tochten. Tijdens de tocht werden alle 50 ploegen met in totaal ongeveer 400 deelnemers, gevolgd door het team van Bikewriters, een schrijversteam met onder andere de ex-professional Maarten Ducrot, dat schrijft over de wielersport.
Zij gingen dagelijks op zoek naar verhalen onder de deelnemers. Het team van de Tukkers werd regelmatig bezocht, elke dag werd er een Twentse spreuk opgehaald wat altijd leidde tot vermaak. Hoogtepunt was toch de imitatie van Hans Mulder van Wim Sonneveld. Humor heeft, naast al die uren voorbereidende training, de ploeg op de been gehouden.
Lennard was niet alleen bezig met masseren maar ook met tenten opzetten en elke dag een Tukker kamp op te slaan voor de broodnodige rust. De prachtige retro koerspetjes van de Twentse ploeg waren inmiddels binnen de Tour een begrip geworden, zo werd verteld door de organisatie tijdens de binnenkomst op de Cauberg.
Na al de uren afzien op de fiets niet in de rij hoeven te staan voor de fysiotherapeut maar je eigen verzorgers bij je te hebben, was de enige luxe die de renners hebben ervaren tijdens de monstertocht.
Maandagochtend vroeg ging gewoon de wekker weer in huize Mulder en Croce, om vervolgens weer klaar te staan voor anderen.
