Dag 9: “Luik-Bastenaken-Luik”
04-09-2010 @ 18:53
Vanmorgen vertrokken de Tukkers als een van de laatste ploegen. Om 7.45 begonnen we aan de langste etappe van de Tour for Life; 220 km door Noord Frankrijk, Luxemburg en België oftewel de mooie Ardennen, goed voor 2700 hoogtemeters.
Veel andere ploegen stonden een uur eerder op, wij besloten om de normale wektijd te hanteren maar wel een beetje op te schieten. Al snel na vertrek liepen we in op een mooie ploeg waar we lekker achter konden blijven hangen om de eerste relatieve kilometers zonder al te veel belasting door te komen, zwaar tegen onze principes maar voor een keer wel lekker. Dat lukte prima en iets voor elf waren we bij het eerste checkpoint op 80 km.
De zadelpijn slaat flink toe bij Ron, maar ook Alby en Andre zijn slachtoffer, zij het in mindere mate. Dat maakt het lastig om ontspannen te fietsen. Met benen die al bijna 1000 kilometer in zes dagen hebben weggetrapt is de etappe van vandaag een ware uitdaging en is rijden op souplesse nagenoeg onmogelijk. Toch draait het nog redelijk in de Tukkersgroep en kan er nog steeds lekker worden doorgedraaid.
Na enige tijd was er sprake van klein malheur aan de fiets van André, zijn voorderailleur raakte los. Een onverwachte klapband bij de geparkeerde fiets van Ron zorgde voor veel hilariteit, de fiets past zich aan aan het baasje, en lijkt er ook geen zin meer aan te hebben. Met een fel gele voorband rijdt Ron de laaste kilometers.
Dan toch na 180 kilometer komt het moment van de dag: het Wim van Est moment van Henk Jan. Bij een beruchte afdaling schat de nog jong en onervaren HJ de bocht verkeerd in en moet in de ankers. Met het voorwiel tegen de vangrail, één been eroverheen en een misvormd voorwiel komt Henk Jan met de schrik vrij. Een beetje pips om de neus, vertelt hij zijn verhaal. Een nieuw voorwiel wordt gestoken, het stuur weer rechtgezet en de Tukkers zijn weer in de koers.
De laaste 40 km brengen de boodschap aardig over, en met de wind op kop worden de overnames steeds korter. Dan komt Maarten Ducrot ook nog even voorbij, die houden we niet meer bij. De klasse druipt er van af. Mag ik dat zeggen? Ja dat mag ik zeggen!
In de finale ziet Hans kans om 10 heerlijke Belgische porties friet bij een lokaal frietkot te kopen en gelijk bij onze finish worden deze warm in ontvangst genomen. Lennard wrijft daarna de stijfheid uit de benen en de Tukkers maken zich op voor de laatste avond (ooit) op de camping. Morgen terug naar familie en vrienden, het lijkt alsof iedereen daar wel aan toe is.
- Geplaatst in Reisverslag
- 7 Reacties
- Plaats uw reactie
7 Responses to “Dag 9: “Luik-Bastenaken-Luik””
Leave a Reply
Vers van de pers:
- Tukkers in goede handen.
- Dag 9: “Luik-Bastenaken-Luik”
- Dag 8: Groene etappe
- Dag 7: De ronde toppen
- Dag 6: Door de Jura
Lees ook:
- Nieuws (12)
- Reisverslag (10)
- Trainingsritten (3)
Flickr
Eerlijk is eerlijk, een aantal vrouwen van het thuisfront had vandaag flink de zenuwen. Alles gaat, ondanks dat het vreselijk zwaar voor jullie is, toch heel erg goed. Gewoon alleen het feit al dat we jullie (hoe gehavend en stuk ook) weer kunnen binnenhalen als groep, dat is iets waar je van te voren voor tekent !
En jullie hebben het gered, die 100 KM morgen is peanuts. Henk Jan jij engerd, blijf even overeind wil je ?
Sommige “die hard fans” zijn momenteel al ter plekke, zij hebben de finish op de Cauberg al bereikt om het home coming kamp van de Tukkers op te slaan. Een warm welkom wacht alle mannen, we zijn trots.
Pfft! Afdalen is echt gaaf, maar als je dan zo’n oei moment hebt gehad is het toch wel even……rustig bijkomen. Met al die afdalingen die jullie inmiddels hebben gehad hebben jullie toch wel stuurmanskunst laten zien getuige het feit dat jullie elke keer heelhuids de finish hebben weten te bereiken.
Nog 1 dag fietsen en dan eindelijk de fiets aan de kant, familie en vrienden begroeten en een heerlijk Limburgs biertje! dat hebben jullie dubbel en dwars verdient.
Ik bedenk me net dat de tocht die jullie morgen nog moeten ongeveer de tocht is die wij (Ron, Joep en ik) ook al eens hebben gefietst. Die dag heeft toen al voor een onuitwisbare indruk gezorgd, laat staan de week die jullie achter de rug hebben. Een buiging van mijn kant is op zijn plaats! Geweldig gedaan en geniet van de laatste dag naar Maastricht.
Groeten van Peter H
ps. Een prestatie die niet vaak genoemd is maar toch ook genoemd moet worden is de verzorgingsploeg!
Henk en Lennard hebben ongetwijfeld, wat ik uit de verhalen haal,ook super begeleid en toch ook maar weer iedere keer voor verrassingen gezorgd. Wie bedenkt nu zoiets als patat bij aankomst van een monstertocht! Geweldig!
Nog maar te zwijgen over het genot van een massage na het fietsen van Lennard. Ik zou me bijna melden om volgend jaar ook mee te gaan!
PeterH
HJ, ontzettende lummel! Ik had nog zo gezegd: niet de bocht afsnijden! Gelukkig deze keer geen prikkeldraad maar een vangrail… Maar goed, allemaal veel succes morgen! Kan helaas niet komen maar zal aan jullie denken
Haj Martin, welkom thuis in ons kikkerlandje. Je hebt een hele prestatie geleverd, petje af!!!!!!! Groeten van Pa en Ma Jansen.
Jongens Jullie hebben een prestatie geleverd!
Ik hoop dat jullie fietsen nog steeds leuk vinden.
Ron zadelpijn ? Nou ik zal M.Mulder vragen een kussentje voor in de stoel te maken, Dat heb je dik verdiend.
He kanjers!
Ik kom veeeel te laat aan, maar jullie gelukkig niet! Super prestatie en dat zullen jullie nu, maandag, vast ook wel voelen. Nagenieten heet dat toch?!
Wat ziet jullie intocht er fantastisch gezellig uit. Zoveel fans, zo populair… en dan weer met de voetjes van de trappers en weer ‘gewoon’ op de vloer. Vast even wennen, maar daar helpen jullie partners vast bij. Kliko buiten zetten, de kids naar bed brengen of wat dan ook… je weet meteen weer, dit is ‘home, sweet home!’
Geniet lekker lang na en van mij nog dikke duim omhoog. TOP!!